Backrooms Filmi, Stanley Kubrick'in Labirent Estetiğini Yeniden İnşa Etti

A24 yapımcılığında hazırlanan Backrooms filmi, 20 yaşındaki yönetmen Kane Parsons'un Reddit'te örgütlenmiş bir çevrimiçi hikaye evreninden uyarlanmış ilk sinematik deneyimi sunuyor. The Guardian ve The Ringer gibi kaynaklara göre film, Stanley Kubrick'in The Shining adlı yapıtının sonsuz koridorları ile Jorge Luis Borges'in "The Aleph" öyküsünün labirent mantığını güncel korku sinemasına taşıyor. Oyuncu Chiwetel Ejiofor ve Renate Reinsve, 1990'ların başında geçen hikayede başarısız mimar Clark ve terapeist Mary karakterlerini canlandırıyor.

Sonsuz Mekanın Tasarımı

Filmde başrol karakteri Clark, yönettiği mobilya mağazasının bodrum katında tuhaf bir duvar keşfediyor ve bu geçit onu sonsuz bir oda sistemine açıyor. Yapım tasarımcısı Danny Vermette, gerçek inşaat ve dijital efektleri birleştirerek endişe verici bir atmosfer yaratmıştır. Sinematografist Jeremy Cox ile birlikte, alışveriş merkezi ve ofis binalarının ışık sistemlerinden esinlenen, sarımtırak ve soluk bir görsel dil oluşturmuşlardır. The Guardian'ın vurguladığı gibi, bu estetik sıradanlaştırılan modern mekanların korkusunu temsil ediyor.

Hafıza ve Gerçeklik Üzerine

Backrooms, yalnızca fiziksel bir yerden ibaret değildir. Film, kişilerin kendi hatırlamalarına hapsolması, geçmiş travmalarını yaşadığı sonsuz tabloları keşfetmesini konu alıyor. The Guardian'ın analizi, yapıyı Dan Erickson'ın Severance dizisi ve Nathan Fielding'in The Rehearsal programıyla ilişkilendirmiştir. Hikayede karakterler, başarısızlıklarının ve psikolojik açmazlarının yeniden canlandırıldığı, aynı zamanda da bu mekanların tam olarak ne olduğunun belirsiz kaldığı bir gerçeklikle yüzleşirler.

Kubrick Mirasının Günümüzde Yeniden Söylenmesi

Kubrick, The Shining'de sabit olmayan kamerasını kapalı mekanlara geziştirerek, izleyiciyi sorunsallaştıran bir harita oluşturmuştur. Pauline Kael'in "buz pateni üzerine figür sekiz çiziyor" şeklindeki eleştirisi, Kubrick'in tasarladığı dizaynın itiyatkanlığını vurgularken, söz konusu estetik sonraki kuşak sinema yapımcılarına ilham vermiştir. Kane Parsons'un Backrooms'u, bu mirasın güncel bir yorum olarak sunuluyor; Kubrick'in "labirent gerek yok, dünya zaten birdir" şeklinde özetlenen Borges felsefesini, modern kaygı ve kuralsız mimari tarafından tetiklenen bir korku deneyimine dönüştürüyor.